Vandaag, een jaar geleden…

Vandaag een jaar geleden mijn kleine schat was het een gitzwarte dag voor ons allemaal. Een dag die ons leven voorgoed veranderde. Een dag waarop jij na lang vechten totaal uitgeput er helemaal onderdoor ging en maar als bij wonder er doorgekomen bent. Een wonder, want dat ben je in alle opzichten voor mij en voor zoveel anderen.

Als mama ben ik ontzettend fier op jou. Hoe jij elke dag ondanks al je beperkingen met een grote lach op je gezicht opstaat en het leven aangaat en alle kansen grijpt met beide handen. Ik heb jou het afgelopen jaar zien groeien, zien vertrouwen krijgen opnieuw in de wereld rondom jou die er nu helemaal anders uitzag en nog steeds ziet. Elke therapeut merkt onmiddellijk de vechtlust die in jouw kleine lichaam zit en die ervoor zorgt dat jij vooruit gaat, hoe klein ook, hoe moeilijk ook, je gaat ervoor. Je aanvaardt wat er gebeurd is op een manier dat alleen kinderen dat kunnen en gaat met opgeheven hoofd vooruit in je kleine leven. Ik bewonder je kleine schat van me.

Ik bewonder je wanneer jij lacht en speelt als andere kindjes op bezoek komen ondanks het feit dat je niet veel meer kan doen dan kijken en lachen naar hen. Terwijl mijn hartje bloedt en weent omdat ik zo graag zou willen dat je echt mee kon spelen. Maar jij bent het kleine schat van me die er voor zorgt dat de traantjes niet lopen omdat ik je oogjes zie fonkelen met pretlichtjes omdat je gewoon geniet dat ze aanwezig zijn en met jou bezig zijn en spelen rondom jou. Laat team Senn dus maar werken en zoeken naar de juiste tools en therapieën die er voor zullen zorgen dat je op een dag ook echt kan meespelen met hen.

En het is net dat team dat een dag zoals vandaag dragelijk maakt, omdat ik weet dat wij als gezin er niet alleen voor staan. Omdat ik weet dat heel veel mensen ondertussen zich aangesloten hebben bij dat team en ons mee helpen en ondersteunen en aan ons denken. Elk op hun eigen manier, maar oh zo belangrijk voor ons. En dat is gisteren weeral gebleken.

Ik was dus echt bang voor vandaag, maar dankzij jullie voel ik zoveel warmte, liefde en steun, waardoor ik energie heb om verder te gaan en het positieve te kunnen zien. Iedereen die gisteren aanwezig was op de kerstmarkt, stuk voor stuk hebben ze me geholpen, hebben ze me de steun en de kracht gegeven om verder te gaan, hebben ze ervoor gezorgd dat we begin januari op een intensieve week therapie kunnen gaan in Polen. Meer uitleg volgt sowieso nog hierover! En straks wordt onze infraroodlaser geleverd. Allemaal mogelijk gemaakt mede dankzij jullie!

Dus 17 december was vorig jaar een gitzwarte dag, maar dit jaar maak ik er een dag van hoop, verbondenheid, liefde en kracht van. En die kracht gaat ons nog heel ver brengen!

Xxxx

Elke

2 gedachtes over “Vandaag, een jaar geleden…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.